تاثیرصنایع دستی بررشداقتصادی

یادداشت غلامرضا جلیلی نیا کارشناس ارشد جامعه شناسی در قاصدک خبر

یکی از بخش‌ های مهم اقتصادی و فرهنگی درکشورمان ایران ، حوزه صنایع دستی و هنرهای سنتی است که ابزاری قابل توجه برای صادرات کالا، اشتغال زایی، جذب توریسم و بالا بردن سطح تولید ملی به شمار می رود. کشور ایران از اقوام و آداب و رسوم مختلف تشکیل شده که هر کدام از این اقوام با توجه به تاریخ و فرهنگ خود، در صنایع دستی و هنر های سنتی استعداد و پتانسیل های خاصی دارد، در واقع صنایع دستی پلی میان اقتصاد و فرهنگ است و با توسعه درست واساسی آن، نه تنها به اشتغال زایی و اقتصاد کمک کرده ایم، بلکه گام بلندی در جهت معرفی فرهنگ اصیل ایرانی برداشته ایم.صنایع‌ دستی از یک‌ سو فعالیت و حوزه ‌ای اقتصادی است که هم می ‌تواند روی رشد صادرات غیرنفتی کشور تاثیر فزآینده گذاشته و زمینه اشتغال فراوانی را ایجاد کند و هم از سوی دیگر بستری برای معرفی بهتر فرهنگ و هنر دستی می باشد. با توجه به این دو کارکرد، همزمان صنایع‌ دستی و تاثیرات آن در رشد اقتصادی کشور ضروری است که در برنامه‌ ریزی ‌های کلان کشورتوسط دولتمردان نسبت به آن توجه ویژه‌ای صورت گیرد.در میان انواع جاذبه های توریستی نقش و اهمیت صنایع دستی بعنوان هنری مقدس، صنعتی مستقل، بومی و اصیل با جنبه های قوی کاربردی از جهات هنری، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی بر همگان و به ویژه محققان و اهالی فرهنگ آشکار است. نکته مهم و شایان توجه آن است که ‌این هنر ملی بواسطه بازتاب ذوق سرشار، اندیشه خلاق و هنرمندان پرمایه ولی بی ادعا باید بصورت مناسب و برنامه ریزی شده مورد حمایت قرار گیرد.ایجاد اشتغال و کسب درآمد جاذبه گردشگری، حفظ و بقای آداب و رسوم قومی، جلوگیری از مهاجرت بی رویه ازروستاها به شهرها، افزایش درآمد ارزی و توسعه صادرات غیر نفتی، تقویت روحیه ابتکار و خلاقیت در افراد و افزایش مشارکت زنان می‌تواند از پیامدهای رونق صنایع دستی در کشور و استان خوزستان باشد.صنایع دستی به حفظ میراث فرهنگی ـ قومی ایران کمک می‌کند و همچنین درآمدهای ارزی ناشی از فروش صنایع می‌تواند بخش مهمی از صادرات غیرنفتی کشور را به عهده گیرد. صنایعی مانند سفال، سوزن‌کاری، منبت، حصیربافی،گلیم بافی، سرامیک و غیره تجلی فرهنگ دیرین است که جاذبه‌های فراوانی برای گردشگران همه جهان دارد. اما کسانی که به این حرفه مشغول بودند، شغل خود را به دلیل نبود تقاضا در بازار کالا از دست دادند.در صورت عدم توجه مناسب به توریسم در بخش صنایع دستی با پیامدهای منفی نظیرغلبه تفکر تجاری و قاچاق کالا بر فعالیت‌های مولد و تولیدی، عدم حضور بخش غیردولتی نیرومند در صنایع دستی، پراکندگی مناطق تولیدی و دوری از بازار، ضعف بنیه مالی صنعتگران، بالا بودن سود تسهیلات بانکی، عدم ثبات شغلی به دلیل تأثیر نوسانات اقتصادی و بویژه رونق یا رکود بازار، فقدان کارگاه های مدرن و مجهز و … روبرو خواهیم شد.انشالله مدیران کلان مربوطه بابرنامه ریزی اصولی ومیدانی، نه اینکه فقط براساس بخشنامه عمل نشده (که صنعتگران رادرپیج وخم بورکراسی اداری ناامیدودلسردکنند)آینده درخشانی رابرای رشدوتوسعه صنایع دستی کشورمان ایران بزرگ بوجود آورند.

لینک کوتاه :

https://qasedakkhabar.ir/?p=4887

دیدگاهتان را بنویسید

آخرین اخبار

محل تبلیغات