خودت را می‌شناسی؟

بصیرت و دشمن شناسی

بصیرت و دشمن‌شناسی؛ نیاز جامعه امروز

بسم الله الرحمن الرحیم

چشم ها اشکبار
قلب ها تیره
روح ها آزرده
تن ها بیمار
خانه ها عزادار
اما هنوز هم…هیچکس یاد غریبی تو نیست.
بیماری تمام زمین را فراگرفته
زمین از داغ گناه آلودیمان دهان باز می‌کند، فریاد میزند… و در خود فرو می‌رود.
گویی زمین حیران شده
دیگر تاب این همه جور و ستم ، دشمنی ها و دوستی با دشمنان خدا را ندارد.
نمی داند بالا بیاورد یا ببلعدمان.
زمین رفته رفته گرم می شود،فرو می رود، میلرزد، خشک می شود و فریاد می زند.
چه کسی دشمن زمین،زمان ، من و ما شد!؟


*قبل از اینکه بدانم دشمن کیست باید بفهمم که من کیستم

آیا خودم را می شناسم!!!؟؟؟

تا زمانی که واژه ” من تعریف نشود،دشمن نیز تعریف نخواهد شد.
باید دید من کیستم و در چه جایگاهی حضور دارم.


هر انسانی برای شناخت دوست یا دشمنش ابتدا باید خود را بشناسد.تا اینکه فهمید دشمن من کیست و آیا در مقابل او هستم یا نه!

چه خوش گفت مولانا:

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود

به کجا میروم آخر ننمایی وطنم.

اولین گام برای دشمن شناسی همین است.
بدانیم از کجا و با هدفی آمده ایم و به کجا خواهیم رفت…

دشمن شناسی از دید نهج البلاغه

جان جانانمان که همه عالم به فدایش، چند صباحی است کلامش، کتابش و راهش در دیار مثلا اسلامی ما رهرویی ندارد.

امام علی عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى درباره شناخت دوستان ودشمنان اشاره كرده مى فرمايد: «دوستان تو سه گروهند و دشمنانت نيز سه گروه مى باشند» و «(اما) دوستانت: دوست تو و دوست دوستت و دشمن دشمنت هستند»


در مقابل مى فرمايد: «دشمنان تو: دشمنت هستند و دشمن دوستت و دوست دشمنت»


تفکر در مورد همین کلام ‌زیبا کافی است تا انسان تمام روابط خانوادگی، سیاسی و اجتماعی خود را طبقه بندی کند.

ناگفته نماند که در بسیاری از کشورهای اروپایی همین حدیث حضرت علی ضرب المثل شده است. و بااینکه ما در کشور اسلامی زندگی می کنیم اما آنها روابط سیاسی خود را دقیقا بر پایه همین ضرب المثلشان تنظیم می کنند.

شاید حالا بهتر بتوان درک کرد که چرا رفاه البته بدون صفا و نظم البته بدون ثبات در این بلاد مثلا کفر بیشتر به چشم میخورد.البته چشم مثلا بدون بصیرت

دشمن در منظر قرآن کریم


در قرآن کریم در آیات مختلف دوست و دشمن معرفی شده که نمونه آن آیه ۵۱ سوره مائده است.


در این آیه به حرمت داشتن رابطه محبت آمیز، با یهودیان اشاره شده است.
«یـایها الذین ءامنوا لا تتخذوا الیهود… اولیاء بعضهم اولیاء بعض و من یتولهم منکم فانه منهم… ؛ [۱]‌ای کسانی که ایمان آورده‌اید یهود و نصاری را دوستان (خود) مگیرید (که) بعضی از آنان دوستان بعضی دیگرند و هر کس از شما آنها را به دوستی گیرد از آنان خواهد بود آری خدا گروه ستمگران را راه نمی‌نماید.»


از ترکیب سخن حضرت علی علیه السلام و آیه ۵۱سوره مائده به راحتی می توان به این نتیجه رسید که هرکس دوست یهود و نصاری بود دشمن ما مسلمانان است.

و هرکس دشمن آنها بود می تواند دوست و هم‌پیمان ما باشد.


با ترکیب این ۲ سخن به راحتی می توانیم لیستی از کشورهای مثلا هم پیمان تهیه کنیم… البته هم پیمان از نوع آبکی


البته این امر فقط مختص ب مسائل سیاسی نیست و شامل روابط اجتماعی و خانوادگی نیز می شود.


با همین گفتار شیوا می توانیم در ماجرای زاینده رود و اغتشاشات رخ داده دوست و دشمن را بشناسیم و بررسی کنیم که رسانه های بیگانه کدام اتفاق رخ داده را می پسندن و از کدام یک بیزاری می جویند.


در سخنی دیگر
حضرت علی علیه السلام می فرمایند:هرکس از دشمنش غافل شد کید و حیله دشمن با لگد بیدارش می کند ( زیر لگد دشمن بیدار می شود.)

“شیعیان ما به اندازه آب خوردنی ما را نمی خواهند، اگر بخواهند و دعا کنند فرج ما می رسد.” حضرت مهدی عج

هزاران نفر در بستر زاینده رود برای طلب آب در خشکسالی جمع شدند.

کاش همین جمعیت برای طلب فرج امام زمانمان جمع می شدند.

یا لااقل همه باهم برای فرج ایشان دعا می‌کردند که این مهم بی ارتباط با رفع مشکلات آب و اقتصاد نبود.


در حادثه تلخ اغتشاشات زاینده رود شاهد بودیم، عده‌ای اغتشاشگر به نیروهای نظامی حمله ور شده و آن ها را با سنگ ،چوب ، مشت و لگد و هرچه دم دستشان بود می‌زدند.

کسی نبود بگوید:ای برادر تو که سالها صلاح کار خویش به دشمنان دادی لااقل دوستت را لگدمال مکن

این نیروها همان حافظان امنیتی هستند که خود آن اغتشاشگران، خانواده و عزیزانشان را در برابر هر گونه تجاوزی حفظ میکنند.

و اینان مثلا به خیال خودشان چیزفهم شده اند.

دودی که از گاز اشک آور خطرناکتر است


با کمی بصیرت و دشمن شناسی میتوان تشخیص داد نیروهای نظامی به منظور حفظ امنیت حاضر می شوند و در صورتی که حضور نیابند و اغتشاشات و اختلافات باعث خسارات جانی و مالی شود دودش در چشم همه اعضای جامعه خواهد رفت.و متاسفانه این دود از گاز اشک اور بسیار خطرناکتر است.

حفظ امنیت جامعه در هر شهر و کشوری چه اسلامی و چه غیر اسلامی منوط به قدرت نیروی نظامی در آن جامعه ست.


متاسفانه در آشوب و فتنه ایجاد شده شناخت اغتشاشگر و آشوبگر از انسان فریب خورده و یا حتی یک عابر پیاده ساده، بسیار سخت می شود.


لذا مردم در تمام جوامع برای حفظ امنیت خودشان باید دست به دست نیروهای نظامی و انتظامی و قدرتی برای آنان باشند.

رسیدن به هدف


حضرت امام جواد(ع) يكي از اركان مهم دفاع را شناخت دقيق دشمن مي داند و مي فرمايد:«كسي كه نقشه ها و مواضع كليدي دشمن را نشناسد، در رسيدن به هدف عاجز است.»


پس برای رسیدن به هدف ابتدا باید مواضع دشمن را یافت.
کشنده ترین چیزها برای دشمنت آن است که به او نفهمانی که او را دشمن خود گرفته ای.
و متاسفانه دشمنان ما سالهاست با همین ترفند “مثلا’ می تازد.

دشمنی که زشتت را زیبا جلوه می دهد


حضرت علی می فرماید:همانا دشمن را از آن جهت دشمن نامند که بر تو تجاوز روا می دارد پس آن کس که در عیب جویی تو راه مداهنه و سستی در پیش گیرد (زشتت را زیبا جلوه دهد) همو دشمن توست.


این حدیث یادآور لحظه هایی است که آشوبگران در داخل بلوا به پا می کنند و رسانه های معاند با دست و شوت و هورا و حتی با کمک های مالی “مثلا’ از آنان دفاع می کنند.

و از دشمنت بعد از آن که از در صلح و آشتی درآمد سخت بترس، زیرا او چه بسا بوسیله صلح نزدیک می شود تا از شیوه غافلگیری استفاده کند، پس احتیاط و دقت را پیشه کن و در چنین مواردی زود باور و خوش گمان مباش. (نهج البلاغه، نامه 53)


پس دشمن شناس کسی است که چه دشمنش راه صلح و آشتی درپیش گرفته باشد و چه راه دشمنی، باز هم شناختش از دوست برایش دشوار نباشد.


که این مهم دست نیافتنی است مگر به وسیله ی مطالعه ی قرآن کریم و روایات معصومین و داشتن بصیرت کافی.

قدرت دشمن در ترس ماست


البته نباید فراموش کرد، همانقدر که شناخت دشمن اهمیت دارد،دست کم نگرفتن او، غفلت نکردن و نترسیدن از او نیز حائز اهمیت است.
شهید آوینی فرمودند:قدرت دشمن در ترس ماست.

درست است که دست کم گرفتن دشمن اشتباه بزرگی است اما این به آن معنا نیست که از دشمن بترسیم زیرا شیطان که بزرگترین دشمن ماست قدرتش در برابر ایمان انسان ها ناچیز است.

پس این ایمان است که قدرت اصلی انسان است همین امر برای پیروزی در برابر هر دشمنی کافی است.

الحمدلله که خداوند فرمود:ما کافران را از احمق ها آفریدیم.البته اگر منافقان داخلی دست از سر کچلمان بردارند.خوردند و بردند، بودجه ی خالی! ما ماندیم و یک پز عالی که چشم دیدن همان را هم ندارند…

بر روی کشتی تایتانیک نوشته شده بود: حتی خدا هم نمی تواند تو را غرق کند.

متاسفانه ظاهرا خدا در معادلات ما نادیده گرفته می شود.

درحالی که علم فقط بخش کوچکی از قوانین خداوند هستند و ما هنوز در برابر علم خداوند عالم، نادان و ناتوانیم.

شاید به همین دلیل ذکر مستحب ‌شد و نماز واجب

هرروز یاد خودمان بیندازیم که خدا عالم تر از هر عالمی است.

پزشک تر از هر پزشک ، فیزیکدانتر از هر فیزیکدان…الآخر

لازم است هرروز قرآن بخوانیم به آیاتش فکر کنیم، و به خود تذکر دهیم تا وقتی دکتری گفت:مشروب چربی خون را از بین می‌برد لبخند ملیحی بکوبیم در دهان مبارکش…

ای انسان مثلا دانا،بهتر نست به نیروی برتر خود اعتماد کنی!؟

او را بشناسیم، خود را بشناسیم ،دوست و دشمن خود را نیز بشناسیم.

نزدیک ترین دشمن من کیست؟

از منظر قرآن انسان باید با نزدیک ترین و قوی ترین دشمن مبارزه کند.

در کلام حضرت علی علیه السلام:نزدیک ترین دشمن من همان نفسی است که در درون من است…

مبادا من و شما که با لایک، کامنت و انتشار آنچه برای دشمن سودمند است دشمن پنهانی شویم که خطر آسیبش از دشمنان آشکار بیشتر باشد.


و مبادا من و شما دشمن خود، خانواده، جامعه و کشور خود شویم و خودمان هم از این مهم بی اطلاع باشیم.

مبادا به راه اکثریت رفتن قانع شویم که در قرآن کریم هرچه بدوبیراه است برای اکثریت هاست

اکثرهم لایعقلون، اکثرهم لایتفکرون، اکثرهم ‌لایعلمون…

دشمنی که با عقلمان اشتباهش می‌گیریم


وقتی دشمن از درون خودمان حرف می زند دیگر نمی‌توانیم فرق اورا با خودمان تشخیص دهیم به همین علت دشمن ترین دشمن ها همان نفس درون خودمان توصیف شده متاسفانه شناخت این نفس کار دشواری است.

حضرت علی علیه السلام:زمانى كه به نفْس خود بيشترين اعتماد را دارى، از فريب او بيشتر برحذر باش.


اکثر ما در دو راهی نفس و عقل فرق این دو را نفهمیده و پیروی هوای نفس سرکش تا ناکجا آباد می‌رویم.

پرستش به معنی عبادت و اطاعت است.


وای بر ما زمانی که نفس خود را یعنی شیطان درون خود را خدای خودمان کنیم.
تابحال چندبار عبارت هایی مانند دلم میخواهد، اینگونه تشخیص می دهم، دوست دارم را به زبان آوردیم؟
آیا لباس پوشیدنمان برای دلخواه خودمان است؟
کار، زندگی،حرف هایمان،خوردن و پوشیدمان چطور؟

برای دلخواه خودم حرف میزنم یا دلخواه خدای خودم؟

برای دلخواه خودم درس میخوانم یا برای رضای خدای خودم؟

پیامبر اکرم می فرماید:((آگاه باشید عاقل‌ترین مردم کسی است که خدایش را بشناسد و از او پیروی کند و دشمنش را نیز بشناسد و آن گاه نافرمانیش کند))

پرستش به معنی عبادت و اطاعت است.آیا از نفس خودم “شیطان درونم اطاعت می کنم یا از فرمان های خدای آسمان ها و زمین؟

تابحال اندیشیده ایم که چرا پیامبر میفرماید:تشخیص شرک از راه رفتن مورچه سیاه بر سنگ سیاه در شب تاریک سخت تراست؟

نکند معنا و مفهومش این باشد که من، بنده ی کوچک خداوند، نفس خود را شریک خدای خود کرده ام و گوش بفرمان تمام خواسته های شیطان درونم و درحال پرستش او هستم!؟

خداوند در آیه 60 سوره مبارکه «یاسین»، می فرماید: «أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ؛ اى فرزندان آدم مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد زيرا وى دشمن آشكار شماست)


تابحال تلاش کرده ایم فرق بین خودمان و شیطان درونمان را بفهمیم!؟
شیطان درونمون همون حس خوشایند و ندای درونی است که هر روز برای انجام کارهای روزمره تجربه میکنم!
همان کلامی که برای دلخواه خودمان به زبان می آوریم!
مثلا از خیابان عبور میکنیم و کسی فریاد میزند مگر کوری؟
اولین ندای درونمان چیست؟ اینکه جوابش را بدهیم و بگویم خودت کوری!؟
اما با کمی درنگ می گوییم ببخشید…
امیرالمومنین فرمودند بترسید از دشمنی که پنهانی درون سینه ها نفوذ می کند و آهسته در گوش ها می دمد.

پس وای بر این دشمنی که هم آشکار است و هم پنهان.

دوست و دشمن در زیارت عاشورا

اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وَ وَلِیُّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْ 

من در صلح و سازشم با کسی که با شما در صلح است و در جنگم با کسی که با شما در جنگ است و دوستم با کسی که شما را دوست دارد و دشمنم با کسی که شما را دشمن دارد

*- فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذی اَکْرَمَنی بِمَعْرِفَتِکُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِیاَّئِکُمْ وَ رَزَقَنِی الْبَراَّئَةَ مِنْ اَعْداَّئِکُمْ 

و درخواست کنم از خدائی که مرا گرامی داشت بوسیله معرفت شما و معرفت دوستانتان و همیشه بیزاری از دشمنان شما را روزی من فرماید.

‌اگر مبنای روابط دوستانه ی خود را این فراز از زیارت عاشورا بگذاریم و هر روز به آن فکر کنیم دیگر در کوچه و بازار در خانواده و محیط کار با حوادثی که برایمان رخ می دهد به راحتی کنار می آییم.

تحمل، اذیت و آزار دیگران برایمان آسانتر می شود.

و خود نیز دست به آزار دیگران نمی زنیم و کمی آرام می گیریم.

حالا چشمان خود را ببندیم و به تمام کسانی که تا بحال دشمن خود می دیدیم فکر کنیم!

آیا هنوز هم آنان را دشمن می‌پندارید!؟

و به تمام کسانی که طرفدار آنان بودیم یا گوش بفرمانشان بیاندیشیم آیا هنوز هم دوستتان هستند!؟

هنوز هم وقت آن نشده تا با ایجاد جمعیت های عظیم برای آمدن یارغریبمان التماس کنیم؟

هنوز هم به اندازه آب خوردنی او را نمی خواهیم!؟

نویسنده: شکوفه چراغی

انتهای پیام.

لینک کوتاه :

https://qasedakkhabar.ir/?p=2157

دیدگاهتان را بنویسید

آخرین اخبار

محل تبلیغات