حکمرانی با رویکرد پایداری شرکتی

مفهوم "پایداری شرکتی"به عنوان جمع­ بندی و تکامل مفهوم"مسئولیت اجتماعی"در راستای توسعه پایدار کشورها بوده و اخیراً در مباحث مدیریتی و اتاق هیات مدیره شرکتها وارد شده است

بخش اول

دکتر محمدرضا آبیار

سران کشورها متوجه شده اند به تنهایی نمی توانند به اهداف توسعه پایدار دست یابند و نیاز است شرکتها به دولتها نیز کمک نمایند از این رو مفهوم “پایداری شرکتی”به عنوان جمع­ بندی و تکامل مفهوم”مسئولیت اجتماعی”در راستای توسعه پایدار کشورها بوده و اخیراً در مباحث مدیریتی و اتاق هیات مدیره شرکتها وارد شده و به دلیل  قابلیت خلق فرصت­هایی برای کسب و کار سازمان­ها، به یک ضرورت راهبردی و اقتصادی تبدیل شده است.بر اساس مطالعات و پژوهش­های علمی، یک چالش بسیار مهم مبتنی براین واقعیت است که تاثیر عملکرد انسان­ها به سوی تخریب بیشتر محیط زیست، از دست دادن تنوع زیستی، تغییر جریان­های شیمیایی، تغییر در یکپارچگی شرایط اقلیمی پیش می­رود و این موضوع نمایانگر اهمیت پایداری شرکتی است.”حکمرانی”به عنوان یکی از ابعاد مهم تشکیل دهنده مفهوم پایداری شرکتی، بر فعالیت­هایی متمرکز است که اثربخشی عملکرد پایداری مالی و غیر مالی را بیشینه­ سازی کرده و موفقیت بلند مدت را از طریق ارزش­آفرینی برای ذی­نفعان تضمین می­کند و نقش بسیار مهمی در نیل به اهداف پایداری شرکتی دارد. در واقع حکمرانی با رویکرد پایداری ابداع جدیدی است که با مشارکت دادن ذی­نفعان و بازیگران اصلی در فرآیندهای تصمیم­گیری در تلاش است با ارائه نمودن راهکارهایی به شرکتها کمک نماید تا با مسایل پیچیده محیطی موجود در جوامع کنونی مقابله نمایند از این­رو، موسسه گزارش ­دهی جهانی(GRI) نیز بعد حکمرانی را به ابعاد سه گانه قبلی اضافه نموده و مواردی نظیر ساختار و ترکیب اعضای هیات مدیره و نقش هیات مدیره در تنظیم اهداف، ارزش­ها، راهبردها، مدیریت ریسک­ها، ارزیابی عملکرد و ارائه گزارش پایداری در حوزه­ های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی و نیز ایجاد انگیزه در آن مورد توجه قرار گرفته است.حکمرانی به عنوان هادی راهبردهای سازمان به سوی پایداری، به دنبال افزایش اثرات مثبت شرکتها بر محیط زیست، جامعه و توسعه اقتصادی است. بدیهی است میزان تاثیرگذاری آن، بر اساس سطح وابستگی و یکپارچگی پایداری در حاکمیت شرکتی است. لذا برای رسیدن به پایداری، باید الگو­های مدیریتی و راهبردهای شرکت به نحوی توسعه داده شوند تا باعث خلق ارزش­های مشترک اجتماعی، محیطی و اقتصادی شوند. بعد ” اجتماعی” یک جنبه بسیار مهم پایداری شرکتی محسوب می­شود ولی پژوهش­ها نشان داده “بعد اجتماعی” نسبت به دو بعد اقتصادی و زیست محیطی کمتر مورد توجه قرار می­گیرد و نیاز است در چارچوب یک ساز­و­کار حکمرانی سالم  پرورش یافته و تقویت شودچرا که یک شرکت در یک جامعه محلی ناپایدار نمی تواند پایدار باشد.

نوشتاری از :دکتر محمدرضا آبیار( دکتری مدیریت تطبیق و توسعه)

لینک کوتاه :

https://qasedakkhabar.ir/?p=770

دیدگاهتان را بنویسید

آخرین اخبار

محل تبلیغات